EEN ONGELOOFLIJKE PLEK

Als je met de pont vanaf het CS of de Tasmanstraat naar de overkant aan komt varen, zie je vlak voor de aanlegplaats op het NDSM een kunstwerk. Het staat op een dukdalf bij de onderzeeër en het oogt eerst helemaal niet als een kunstwerk. Het lijkt eerder een beetje op een matrixbord boven de snelweg. Maar het is wel degelijk een kunstwerk van een bekende Britse kunstenaar Nathan Coley. Mettertijd zal het verhuizen naar het Van Abbemuseum in Eindhoven.
Je ziet op een rank frame de tekst “A PLACE BEYOND BELIEF” uitgelicht met lampjes. Een mogelijke vertaling is: Een ongelooflijke plek. Volgens kenners “gaat dit kunstwerk een dialoog aan met de bijzondere locatie” van de (voormalige) NDSM-werf en “verbindt het zich met de omgeving op verschillende niveaus”.
Voor Natham Coley is belangrijk hoe de openbare ruimte zich verhoudt tot het gevoel van ergens thuis horen, je ergens thuis voelen.
Niets ten nadele van de NDSM met alle nieuwe creativiteit en de ontwikkelingen op het terrein komen de woorden van het kunstwerk bij mij binnen alsof het om heel Noord gaat, en natuurlijk het eerst om Tuindorp-Oostzaan en omgeving, vanouds erg betrokken op de NDSM. Op de pont kan ik dan voordat deze arriveert net nog een minuutje mediteren over de betekenis van deze woorden ‘op verschillende niveaus’.
In de eerste plaats vaar ik een gebied binnen waar ik me na vele jaren wonen en nog meer jaren werken thuis voel. Een beetje geschrokken las ik de eerste keer de tekst als: een plaats voorbij het geloof, waar het geloof een gepasseerd station is. Dat is niet per se slecht, als je hoort wat voor rare dingen mensen geloven en wat voor gruwelijke dingen ze in naam van het geloof doen. Dan maar liever even geen geloof.
Maar dat mensen nergens meer in geloven, geen vertrouwen hebben en nergens naar uitkijken en zich voor niets meer willen inzetten, dat moet je toch ook niet hebben.
Ik begrijp nu dat Nathan Coley dat juist ook zo heeft bedoeld. Wat jij kunt beredeneren en onder woorden kunt brengen als jouw geloof reikt nooit ver genoeg. Er is altijd een horizon die wijkt, altijd een nieuwe ongelooflijke werkelijkheid. We kunnen de werkelijkheid nooit opbergen, mooi gerangschikt in doosjes. We zouden stil vallen en tot niets meer komen.
Opeens moet ik dan ook denken aan het oude Athene, a city beyond belief, een ongelooflijke stad, waar ze voor alles een god of godin paraat hadden. Het besloeg zo op het oog de hele werkelijkheid. Het hele bestaan was zo ingedekt en verzekerd. Voor de zekerheid hadden ze zelfs nog een beeld voor de onbekende god. En laat de apostel Paulus daar nou net op wijzen en zeggen: “Dat is ‘M / ‘R!” Een god die voor mensen niet uit te beelden en te kneden is. Met een naam die pas voetje voor voetje, gaandeweg in liefde oplicht en zich verbindt met mensen die de vrede voor de stad zoeken: A PLACE BEYOND BELIEF!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s