DE KUNST VAN HET OUDER WORDEN

Het nieuwe jaar 2014 is begonnen. We hebben er met elkaar weer een jaar bij gekregen en elkaar het goede gewenst voor het komende jaar. Een jaarlijks ritueel, maar wel telkens weer een jaar later. De tijd tikt door zeggen we, sinds we vanaf de 16e eeuw tik-tak klokken hebben. Vroeger gebruikten ze vast andere beelden zoals schaduwen die vliegen, rivieren die voortstromen. In de bijbel staat zelfs een hele mooie gelijkenis van het oud worden in Prediker 12, u weet wel, van die bloeiende amandelboom.
Al deze beelden kunnen een gevoel van neerslachtigheid oproepen. Zoals Prediker zelf ook telkens verzucht, alles gaat toch voorbij en is kennelijk lucht en leegte en vreselijk vermoeiend. Deze neerslachtigheid vindt zijn weerspiegeling ook bij vele ouderen in onze samenleving, als je de rapporten van de geestelijke gezondheidszorg mag geloven.
Toch is er een heel andere kant aan dit alles die eigenlijk juist de kern vormt van Prediker. Dat is het advies om er wat van te maken. ‘Wanneer een mens lang leeft, laat hij dan van elke dag genieten…’ zegt Prediker, in de wetenschap dat dat heus niet altijd zal lukken. Maar het leven is meer dan een lot. Je kunt het ook als een geschenk van God zien. De tijd is meer dan een bergbeek die onstuimig voortraast, want telkens wordt er toch nog weer een steen verplaatst of weerspiegelen de golfjes de zon en het licht, zolang een mens leeft. Het leven is geen lot waar jij aan onderworpen bent, geen slavernij die je uit moet dienen. Maar het is een geschenk, waar je een kunstwerkje van mag maken, zelfs met de bescheiden middelen die je nog ten dienste staan. Natuurlijk lukt dat het beste met andere mensen samen, maar soms ook betrekkelijk in je eentje. Dat is een beetje een kwestie van karakter.
Ik hoor mensen met pijn en ongemak met leeuwenmoed soms zeggen: Niet klagen, maar dragen.. Daarin schuilt denk ik het verlangen, om ondanks alles ruimte en aandacht te houden voor de dingen waar ze van genieten, gezelschap en goede dingen van het leven. Overigens mag klagen best. Als je de kunst van gedichten of schilderijen ziet, is de klacht vaak een thema. Denk maar aan psalmen of al die schilderijen en beelden van Maria en haar stervende of gestorven zoon.
In de Amsterdamse Protestantse Kerk is een werkgroep actief geworden die Wijs met Grijs heet. Deze werkgroep komt met ideeën en goede raad voor de pastorale werkgroepen.
In Tuindorp Oostzaan en omgeving hebben we sinds het najaar een Huis van de Levenskunst. Dit onderdeel van Cultuurhuis Noord is tweewekelijks op donderdagmiddag in het Zonnehuis. Daar zal het de eerste keer ook gaan over ‘De Kunst van het ouder worden’. Een uitdaging.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s